Αϋπνία: Η έλλειψη μητρικής αγάπης και στοργής μπορεί να «κλέψει» τον ύπνο των παιδιών όταν μεγαλώσουν;

0
133

«Κοιμήσου μωρό μου και εγώ είμαι εδώ, μη φοβάσαι, κλείσε τα ματάκια σου, είμαι δίπλα σου». Θα μπορούσε αυτή η φράση που λέει τρυφερά η μητέρα στο μωρό της, την ώρα που το νανουρίζει, να είναι η αιτία που οι ενήλικες δεν υποφέρουν από αϋπνίες; Ναι, εκτιμούν οι ειδικοί και επισημαίνουν ότι μέσα από την ψυχοθεραπεία πολλών ασθενών που πάσχουν από αϋπνίες, τελικά αποκαλύπτεται ο καθοριστικός ρόλος που παίζει η μητρική στοργή και αγάπη, στην σωστή ανάπτυξη του παιδιού τόσο οργανικά αλλά κυρίως ψυχικά.

Τα άτομα που υποφέρουν από αϋπνία, χρειάζονται τουλάχιστον 30 λεπτά μέχρι να τους πάρει ο ύπνος και τελικά δεν κοιμούνται περισσότερες από έξι ώρες για τρία ή και περισσότερα βράδια την εβδομάδα. Η αϋπνία χωρίζεται σε οξεία αϋπνία, η οποία διαρκεί από τρεις εβδομάδες έως και έξι μήνες και σε χρόνια αϋπνία, που μπορεί να διαρκέσει από έξι μήνες έως και ένα χρόνο ή και πολύ περισσότερο. Μάλιστα είναι πιο συχνή στις γυναίκες παρά στους άνδρες (10 άντρες- 14 γυναίκες).

Οι αίτιες της αϋπνίες μπορεί να είναι πολλές, όπως το καθημερινό εργασιακό άγχος, οι διαπροσωπικές σχέσεις, η ασθένεια ή ο πόνος, η μοναξιά, η ανεργία, τα δάνεια, τα χρέη κλπ. Ορισμένα από τα παραπάνω αντιμετωπίζονται  με φαρμακευτική αγωγή, άλλα με ψυχοθεραπεία.

Ωστόσο υπάρχει και μια κατηγορία ανθρώπων που η αιτία του κακού βρίσκεται στη βρεφική τους ηλικία, όπως μας εξηγεί ο  Γιώργος Παπαγεωργίου, Bsc (Psychology) University of London, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σχεσιακής Ψυχανάλυσης (IARPP) – ΗΠΑ, διευθυντής και επόπτης επιστημονικού προσωπικού στην ΨΥΧΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ.

 Καθοριστικός ο ρόλος της μητέρας στον ύπνο του παιδιού.

Η μητρική στοργή, η αγάπη, το χάδι και το νανούρισμα της μάνας, παίζει καθοριστικό ρόλο στην ψυχική ηρεμία του παιδιού, επειδή για να μπορεί να κοιμηθεί ένα βρέφος πρέπει να είναι ήρεμο και για να είναι ήρεμο πρέπει να νιώθει…ασφάλεια!

«Ο άνθρωπος αναπτύσσεται στους εννέα μήνες, μέσα στη μήτρα, δηλαδή σε ένα περιβάλλον ήρεμο, σκοτεινό, με σταθερή θερμοκρασία, χωρίς εντόνους θορύβους όπου όλες του οι ανάγκες του, ο ύπνος και η τροφή καλύπτονται άμεσα» μας εξηγεί ο κ. Παπαγεωργίου και συνεχίζει: « Όταν γεννιέται λοιπόν, έχει να αντιμετωπίσει το έντονο φως και δυνατούς ήχους, τη διάφορα της θερμοκρασίας, το  κρύο και το ζεστό περιβάλλον. Είναι ένας νέος, άγνωστος και εχθρικός κόσμος για το νεογνό. Όλα το τρομάζουν, οι κόρνες των αυτοκίνητων, οι φωνές στο σπίτι, η δυνατή μουσική. Όλα είναι καινούργια. Η μάνα, λοιπόν, που την ξέρει, τη μυρίζει, γνωρίζει τη φωνή της, την έχει απολυτή ανάγκη, είναι εκείνη που θα το προστατέψει, θα το ηρεμήσει, θα του καλύψει τις ανάγκες του, σε τροφή, καθαριότητα και φυσικά σε ύπνο» μας λέει ο ψυχολόγος.

Το μωρό αρχίζει να εξασφαλίζει ένα καλό ύπνο όταν νιώθει ασφάλεια, με το άγγιγμα της μητέρας του, το νανούρισμα, το φιλί, την αγκαλιά τον ήχο της καρδιάς της που γνωρίζει τόσο πολύ γιατί με αυτόν μεγάλωσε: «Εάν δεν υπάρχουν αυτές οι βασικές προϋποθέσεις, τότε όλα παραμένουν εχθρικά για το παιδί. Η δυνατή φωνή του πάτερα ή της μάνας που θα το ταράξει, ο θόρυβος από μιας καρέκλα που θα συρθεί, ένα ποτήρι που θα σπάσει, οι ήχοι έξω από το σπίτι. Όλα είναι εχθρικά για το παιδί που είναι σε μια διαρκή ένταση και δεν μπορεί να κοιμηθεί ήσυχο» μας λέει ο ψυχολόγος.

Με απλά λόγια, όταν η φράση: «Κοιμήσου κι εγώ είμαι εδώ, θα φροντίσω για όλα» της μητέρας δεν υπάρχει, ή δεν εκφράζεται σωστά στο παιδί, τότε το παιδί δεν θα μπορεί να χαλαρώσει για να απολαύσει τον ύπνο του! Και όταν αυτή η ανασφάλεια εγκατασταθεί ως παιδικό συναίσθημα, δυστυχώς θα συνεχιστεί για πολλές δεκαετίες και καμιά φορά έως και τα βαθιά γεράματα.