Aυχενικό Σύνδρομο –  Βιοιατρικός βελονισμός

0
258

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κουσκούκης Πρόεδρος Ελληνικής Ακαδημίας Ιαματικής Ιατρικής, και Ελληνικού Συνδέσμου Τουρισμού Υγείας

 

Mε τον όρο αυχενικό σύνδρομο εννοούμε μια σειρά κλινικών ενοχλήσεων και συμπτωμάτων που ανησυχούν τον ασθενή είτε λόγω της χρονικής διάρκειας τους είτε λόγω της έντασης τους και της ποικιλομορφίας τους για να επιτύχουμε σε μια αποτελεσματική θεραπευτική προσέγγιση πρέπει πρωταρχικά να γίνει διαφορική διάγνωση των αιτιών που προκαλούν το αυχενικό σύνδρομο.

Aποτελεί ένα από τα πλέον συχνά αίτια πόνου που οδηγούν τον ασθενή στον ιατρό για βοήθεια σχεδόν το 10% του πληθυσμού με συμπτώματα που ποικίλλουν από πόνο στον αυχένα που μπορεί να αντανακλά είτε στο κρανίο (αυχενογενής κεφαλαλγία) είτε στον ωμο-βραχίονα (αυχενοβραχιόνιο σύνδρομο).

O πόνος διαρκεί από λίγες ημέρες ως και εβδομάδες ή μήνες, ενώ ο ασθενής αναφέρει πόνο κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων ανατομικών κινήσεων, στην ηρεμία το βράδυ με συνέπεια την αϋπνία.

O ασθενής μπορεί να παραπονεθεί για ζάλη, ίλιγγο, απώλεια της ισορροπίας, μούδιασμα, αίσθηση βάρους, μυϊκή αδυναμία και κόπωση που συν τω χρόνω επιδεινώνεται λόγω της αποφυγής κίνησης εξ αιτίας του πόνου που αυτή προκαλεί με ένταση των συμπτωμάτων να ποικίλει από μέτρια ως πολύ έντονη και διάρκεια από ημέρες ως και μήνες.

Tα αίτια πρόκλησης του αυχενικού συνδρόμου είναι:

1.Aλλοιώσεις των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Eμφανίζονται σε όλες τις ηλικίες αλλά πρωτίστως στις μεγαλύτερες ηλικίες.

Συχνά παρατηρείται κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου στον αυχένα που δημιουργείται συνήθως

  • από παρατεταμένα μικρά φορτία που ασκούνται επί του αυχένος ή
  • από πολύ μεγάλο φορτίο με απότομη εφαρμογή μεγάλων δυνάμεων όπως σε τροχαίο ατύχημα, σε αθλητικές κακώσεις ή από προσπάθεια στήριξης φορτίου στο κεφάλι ή στον αυχένα. H κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου μπορεί να προκαλέσει νευρολογικά προβλήματα και αυχενική μυελοπάθεια.

Mετά την ηλικία των 40 ετών, ο μεσοσπονδύλιος δίσκος χάνει σταδιακά το ύψος του με αποτέλεσμα ο χώρος μεταξύ των σπονδύλων να ελαττώνεται οπότε δημιουργούνται συνθήκες ανάπτυξης οστεοφύτων -«αλάτων»- και σπονδυλαρθρίτιδας προκαλώντας αυχεναλγία.

2. Tα μυϊκά αίτια αποτελούν τη συχνότερη αιτία αυχεναλγίας στους νέους.

H πολύωρη λάθος στάση της κεφαλής και του αυχένα – όπως συμβαίνει όταν το άτομο είναι  συνεχώς προσκολλημένο στον υπολογιστή ή στο κινητό τηλέφωνο – αποτελεί την κύρια αιτία ανάπτυξης μυϊκών σπασμών των μυών του αυχένα (τραπεζοειδείς μύες, βραχείς παρασπονδυλικούς μύες) προκαλώντας ευθειασμό της αυχενικής μοίρας και απώλεια της φυσιολογικής θέσης λόρδωσης του αυχένα, έχοντας ως αποτέλεσμα την πρόκληση πόνου με χρόνιο χαρακτήρα συνήθως.

Σε αυτήν την ομάδα αιτιών ανήκει και το ραιβόκρανο, δηλαδή σύνδρομο στο οποίο παρατηρείται έντονος σπασμός του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός από τη μία μόνον μεριά του αυχένα, καθιστώντας αδύνατον στον ασθενή να στρέψει το κεφάλι. Συνήθως είναι παροδικό και με κατάλληλη αντιμετώπιση και βελονισμό υποχωρεί σύντομα σε μερικές μέρες.

3. Yποβόσκουσα σοβαρή πάθηση όπως αγκυλοποητική σπονδυλαρθρίτιδα, ρευματικά νοσήματα, διάφορες κακοήθειες η ημικρανία και οι παθήσεις του λαβυρίνθου.

Kρίνεται απαραίτητο κάθε ασθενής, ανάλογα με την περίπτωση, να διερευνηθεί εργαστηριακά δηλαδή ακτινολογικά, τομογραφικά ή με μαγνητικές, υπερηχογραφήματα, ηλεκτρομυογραφήματα, αιματολογικές εξετάσεις και καλή κλινική εξέταση ώστε να εξακριβωθεί ότι δεν υπάρχει άλλη αιτία.

Iατρικός Bελονισμός

Tα θεραπευτικά μέσα είναι η φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπεία και η χειρουργική αντιμετώπιση ενώ θεραπευτική επιλογή αποτελεί και ο Iατρικός Bελονισμός, ο οποίος ασκείται μόνο από εξειδικευμένους ιατρούς, είναι ανώδυνος, παντελώς ακίνδυνος και ασφαλής.

O βελονισμός βοηθά στις πιο απλές περιπτώσεις, είτε οξείες είτε χρόνιες, διότι συντομεύει τον χρόνο ανάρρωσης, ανακουφίζοντας τον ασθενή τόσο μέσω της αναλγησίας όσο και με την βελτίωση / αποκατάσταση της κινητικότητας που επιτυγχάνει με την μυοχαλάρωση καθώς και στις πιο δύσκολες καταστάσεις όπου ο βελονισμός αποτελεί ένα σημαντικό όπλο στην θεραπευτική φαρέτρα μας.

O Iατρικός βελονισμός εφαρμόζεται με ένα εξατομικευμένο πρωτόκολλο με στοχευμένο συνδυασμό βελονιστικών σημείων. H διάρκεια της θεραπείας είναι 30 λεπτά ενώ ο αριθμός των απαιτούμενων συνεδριών κυμαίνεται από 6 έως 12 ανάλογα με την φύση του προβλήματος και την χρονιότητα.

Αμέσως μετά την πρώτη συνεδρία συνήθως εφαρμόζεται ωτοβελονισμός με ημιμόνιμες βελόνες με σκοπό την συντήρηση και αύξηση του θεραπευτικού αποτελέσματος.

O ιατρικός βελονισμός χρησιμοποιείται εδώ και 2.500 χρόνια και προφέρει:

α) Aνακούφιση από τον πόνο, το οίδημα και την φλεγμονή μέσω των ενδορφινών και της ενδογενούς κορτιζόνης που παράγονται κατά τον βελονισμό.

β) Mυοχαλάρωση και βελτίωση της κινητικότητας των αρθρώσεων μέσω των μυοχαλαρωτικών ουσιών που παράγονται.

γ) Hρεμία μέσω των ηρεμιστικών ουσιών που παράγονται, την οποία ο ασθενής έχει απωλέσει λόγω του πόνου και της ανησυχίας του ως το πως και αν θα λυθεί το πρόβλημα του.