Όταν οι νέες ελιές μας θυμίζουν ότι …μεγαλώνουμε.

0
47

Είστε άνω των 40 ή 50 ετών και έχετε αρχίσει να παρατηρείται ότι εμφανίζονται νέες ελίτσες στο λαιμό, στο πρόσωπο αλλά και στο σώμα σας. Μην πανικοβάλλεστε δεν είναι τίποτα ανησυχητικό, απλώς το «ρολόι» του χρόνου σας υπενθυμίζει ότι …μεγαλώνετε. Μάλιστα αυτές οι ελιές, που εμφανίζονται κυρίως σε άτομα που έχουν άσπρο δέρμα, μπορεί να καταφέρουν να πλήξουν την ψυχολογία τους, ιδιαίτερα εάν εμφανίζονται συχνά πολλαπλές ελιές στο πρόσωπο και στο σώμα. Δεν είναι επικίνδυνες, εκτός εάν κάποιος τις ξύσει και τις μολύνει. Τα καλά νέα είναι  ότι υπάρχει θεραπεία για τις “ελιές του γήρατος” ή τις “σμηγματορροϊκές υπερκερατώσεις”, όπως τις ονομάζουν οι δερματολόγοι.

«Πρόκειται για την πιο συχνή καλοήθη βλάβη στους 40-50plus, ιδιαίτερα σε όσους έχουν λευκό δέρμα – αν και δεν αποκλείεται να εμφανιστούν και σε νεαρότερη ηλικία και σε ανθρώπους με σκούρο δέρμα. Έχουν διάφορα σχήματα, (στρογγυλό ή ωοειδές) και η επιφάνειά τους είναι είτε λεία και κηρώδης είτε τραχιά και κοκκιώδης» εξηγεί ο Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος δρ Χρήστος Στάμου.

Το χρώμα τους μπορεί να είναι λευκό, ανοιχτό καφέ με ροζ τόνους έως σκούρο καφέ ή μαύρο. Κάποιες είναι πολύ μικρής διαμέτρου, ενώ άλλες μπορεί να φτάσουν τα 3 εκατοστά. Μπορούν να αναπτυχθούν μεμονωμένα ή σε ομάδες. Σπανιότερα καλύπτουν αρκετά μεγάλη επιφάνεια του κορμού. Η αιτία της εμφάνισής τους είναι άγνωστη, αλλά προκύπτουν από τον πολλαπλασιασμό των επιδερμικών κυττάρων, όπως εξηγεί ο γιατρός.

Μάλιστα η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία έχει αναφερθεί ως παράγοντας κινδύνου για την εμφάνισή τους, όπως και η κληρονομικότητα.

Είναι ακίνδυνες αλλά…

Συνήθως οι βλάβες αυτές δεν δίνουν συμπτώματα, εκτός από μια ενόχληση ή ήπιο κνησμό. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, μεγαλώνουν και αυτό μπορεί να γίνει αιτία τραυματισμού, με συνέπεια την αιμορραγία ή ακόμα και λοίμωξη του σημείου – μια εξέλιξη που μπορείνα προκαλέσει και το ξύσιμο ή η προσπάθεια απομάκρυνσής τους από το δέρμα από τους πάσχοντες.

Παρότι οι ίδιες δεν είναι επικίνδυνες και δεν είναι κακοήθεις, έχουν αναφερθεί περιστατικά ανάπτυξης όγκων και μελανώματος εντός αυτών των βλαβών. Επίσης, μπορούν να αποτελέσουν προειδοποιητική ένδειξη για την ύπαρξη κακοήθειας εσωτερικού οργάνου, όταν εμφανιστούν πολλές μαζί σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, πολλαπλές σμηγματορροϊκές υπερκερατώσεις μπορεί να προκύψουν και μετά από φλεγμονώδη δερματοπάθεια ή σοβαρό ηλιακό έγκαυμα.

Η μορφή τους, που συχνά μοιάζει με κακοήθη όγκο, θορυβεί τους πάσχοντες, οι οποίοι αναζητούν αμέσως ιατρική γνωμάτευση. Όταν, όμως, δεν είναι η πρώτη βλάβη που εμφανίζεται, συνήθως δεν επαναλαμβάνουν την επίσκεψη στο γιατρό. Αυτό μπορεί να γίνει αιτία μη έγκαιρης διάγνωσης κάποιου μελανώματος.

Η ύπαρξη πολλαπλών σμηγματορροϊκών υπερκερατώσεων αποτελεί επίσης λόγο μη εντοπισμού κάποιου δυσπλαστικού σπίλου, ο οποίος ενέχει τον κίνδυνο εξαλλαγής.

Διάγνωση- Θεραπεία

«Γι’ αυτό καλό είναι σε κάθε αλλαγή υπάρχουσας βλάβης και εμφάνιση νέας σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης, ο πάσχων να απευθύνεται στον δερματολόγο του, προκειμένου να αποκλειστεί η ύπαρξη ή η πιθανότητα κάποιας κακοήθειας. Αποτελεί δε καλή ευκαιρία για έλεγχο όλων των σπίλων και σε ορισμένους ανθρώπους για τη χαρτογράφησή τους», επισημαίνει ο δρ Στάμου.

Για τη διάγνωση δεν απαιτούνται απεικονιστικές ή άλλες εξετάσεις, παρά μόνο κλινική εξέταση, εκτός εάν υπάρχει αβεβαιότητα ή υποψία κακοήθειας, αφού μπορεί οπτικά να μοιάζει με μελάνωμα. Σε αυτήν την περίπτωση αφαιρείται δείγμα ιστού και διενεργείται δερματοσκόπηση ή βιοψία.

Η αφαίρεση της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης γίνεται για αισθητικούς λόγους ή εάν λόγω θέσης δημιουργεί προβλήματα. Οι τρόποι για να γίνει είναι πολλοί: η κρυοθεραπεία για λεπτότερες βλάβες, κατά την οποία η σμηγματορροϊκή υπερκεράτωση παγώνει, η διαθερμοπηξία- ηλεκτροχειρουργική, δηλαδή κάψιμό της, η απόξεση με ειδικό εργαλείο που ονομάζεται ξέστρο ή αφαίρεση με νυστέρι, η οποία επιτρέπει την εργαστηριακή διερεύνηση της βλάβης, και η επέμβαση με λέιζερ που είναι η πλέον σύγχρονη, ανώδυνη και καλύτερη αισθητικά εφαρμογή.