Σύνδρομο Morton’s: Όταν σας καίει το πέλμα και μουδιάζουν τα δάκτυλα του ποδιού.

0
140

Νιώθετε κάψιμο στο μπροστινό μέρος του πέλματος, μούδιασμα στα δάκτυλα και έχετε την αίσθηση ότι υπάρχει ένα χαλικάκι στην κάλτσα, που σας εμποδίζει να περπατήσετε; Εάν ναι, τότε ίσως να πάσχετε από το σύνδρομο Morton’s του πέλματος, που ταλαιπωρεί συνήθως τις γυναίκες που φορούν ψηλοτάκουνα και στενά παπούτσια, τους αθλητές που τρέχουν ή κάνουν αναρρίχηση αλλά και όσους έχουν πλατυποδία, κάλους και άλλες παραμορφώσεις στα δάκτυλα.

Η αφαίρεση με μικροχειρουργική τεχνική του παθολογικού νεύρου, αποτελεί μονόδρομο για την αντιμετώπιση του συνδρόμου νευρινώματος Morton΄s  του πέλματος, που ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα εκατοντάδων χιλιάδων περιπτώσεων που αξιολογήθηκαν τα τελευταία χρόνια σε διάφορες επιστημονικές μελέτες.

Κι αυτό παρά το γεγονός ότι σε αρχικό στάδιο η συντηρητική αντιμετώπιση  μπορεί να προσφέρει πρόσκαιρη ανακούφιση.

«Μάλιστα η χειρουργική αντιμετώπιση του συνδρόμου, απαλλαγή από πόνο και μούδιασμα του πέλματος, είναι  άμεση και μόνιμη» αναφέρει Δρ Ιωάννης Ιγνατιάδης, Χειρουργός Ορθοπαιδικός,  Διευθυντής τμήματος Μικροχειρουργικής Ιατρικού Ψυχικού και τέως αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργικής Χεριού-Άνω  Άκρου.

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες το σύνδρομο Morton΄s ( μούδιασμα στα δάχτυλα των ποδιών και κάψιμο στο πέλμα) πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους με προτίμηση στις γυναίκες.

«Μετά το χειρουργείο, η διάρκεια του οποίου δεν ξεπερνά τα 45 λεπτά και γίνεται με μικροχειρουργική τεχνική, προσθέτει ο κ Ιγνατιάδης, είναι αναγκαίο για να αποφευχθεί τυχόν υποτροπή και για ταχύτερη επούλωση, ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει ειδική αγωγή και μέτρα προφύλαξης, όπως.

-Να φορά ειδικό υπόδημα με το τακούνι μπροστά (πρόσθια υπερύψωση) για αποφόρτιση του προσθίου ποδός.

-Να κάνει τοπική διήθηση (με ένεση) στο σημείο της επέμβασης, κατά την πρώτη αλλαγή, με αυτόλογους αυξητικούς παράγοντες αιμοπεταλίων που λαμβάνονται από το πλάσμα του ίδιου του ασθενή με απλή αιμοληψία μόλις 8 ml αίματος και φυγοκέντρηση.

Η διαδικασία διαρκεί 10 λεπτά, δεν έχει παρενέργειες και γίνεται στο ιατρείο. Κατά τη θεραπεία με τους παράγοντες που επιταχύνουν την επούλωση δεν επιτρέπεται ταυτόχρονη χρήση αντιβιοτικών, κορτιζόνης και αντιφλεγμονωδών».

Συμπτώματα

 Το σύνδρομο έχει χαρακτηριστεί ως ένα σύνδρομο  ευαισθησίας και πόνου που προσβάλει την περιοχή του πρόσθιου πέλματος, συνήθως στην φορτιζόμενη επιφάνεια  μεταξύ  του  τρίτου και του τέταρτου δάκτυλου.

Το σύνδρομο Morton’s  προκαλεί την  αίσθηση εισδοχής  χαλικιού στην κάλτσα κάτω από  το δάχτυλο. Συχνότερα εμφανίζεται  στις μεσήλικες γυναίκες μεταξύ 3ου-4ου δακτύλου (80%) και μεταξύ 2ου-3ου δακτύλου (20%).

Όπως εξηγεί ο κ Ιγνατιάδης ανατομικά πρόκειται για  πάχυνση του πελματιαίου νεύρου (σαν όγκος) που καταλήγει στα δάχτυλα των ποδιών και προκαλεί:

-κάψιμο  στο μπροστινό πέλμα  του ποδιού

–  μούδιασμα στα  δάχτυλα

– συναίσθημα εισδοχής  χαλικιού κάτω από το δάχτυλο

Το σύνδρομο Morton’s φαίνεται να εμφανίζεται μετά από χρόνιο ερεθισμό, πίεση ή τραυματισμό σε ένα από τα νεύρα που οδηγούν στα δάχτυλα των ποδιών σας. Παράγοντες που φαίνεται να συμβάλλουν είναι:

-Ψηλά τακούνια η στενά παπούτσια. Τα ψηλά τακούνια έχουν συνδεθεί με την ανάπτυξη του Morton, καθώς πολλοί ασθενείς ανακουφίζονται με την μείωση των τακουνιών και τα φαρδιά παπούτσια.

-Ορισμένα αθλήματα, όπως  τρέξιμο, τζόκινγκ  ή αναρρίχηση μπορεί να εκθέσει τα πόδια σε επαναλαμβανόμενους τραυματισμούς

-Παραμορφώσεις του άκρου ποδός. Οι άνθρωποι που έχουν κάλους, πτώση μεταταρσίων, σφυροδακτυλία, υψηλή καμάρες ή πλατυποδία διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν το σύνδρομο.

Συντηρητική υποστήριξη

Το σύνδρομο Morton’s μπορεί  αρχικά με συντηρητικά μέτρα να προσφέρει πρόσκαιρη ανακούφιση και όχι οριστική λύση.

Συντηρητική αντιμετώπιση:

-Η υποστήριξη με μικρά υπομετατάρσια υποστηρίγματα (μαξιλάρια ποδιών) πάτοι σιλικόνης ή αφρολέξ που τοποθετούνται μέσα στο παπούτσι σας και μπορεί να βοηθήσει να μειώσει την πίεση στο νεύρο,

-Aντιφλεγμονώδη φάρμακα  μπορεί να μειώσουν τη διόγκωση και την ανακούφιση του πόνου.

-Ανάπαυση-μείωση δραστηριοτήτων για μερικές εβδομάδες από το τρέξιμο, το χορό, την αναρρίχηση.

– Ενέσεις: Μερικοί ασθενείς βοηθιούνται προσωρινά από ένεση στεροειδών στην επώδυνη περιοχή.