Σοβαρές ελλείψεις αίματος στην Ελλάδα θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των ασθενών με θαλασσαιμία.
Το καυτό πρόβλημα των ελλείψεων αίματος στη χώρα μας καθώς οι προκλήσεις με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι οι μεταγγιζόμενοι ασθενείς με θαλασσαιμία αναδείχθηκαν στο πλαίσιο του φετινού Πανελλήνιου Συνεδρίου για τα Οικονομικά και τις Πολιτικές της Υγείας 2020 που πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά 7-10 Δεκεμβρίου. Ενδεικτικό των δραματικών ελλείψεων είναι ότι το 40% των ασθενών με θαλασσαιμία υποθεραπεύεται εξαιτίας της ανεπάρκειας αίματος που υπάρχει στα νοσοκομεία μας.
Στο «στρογγυλό τραπέζι» με τίτλο: «Επανεξετάζοντας και βελτιστοποιώντας την χρήση αίματος στην Ελλάδα και την Ευρώπη» και συντονιστή τον κ. Κυριάκο Σουλιώτη Καθηγητή Πολιτικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, η συζήτηση επικεντρώθηκε στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι τακτικά μεταγγιζόμενοι ασθενείς στην Ελλάδα αλλά και στην παρουσίαση προτάσεων και πρωτοβουλιών για την αντιμετώπισή τους ώστε να εξασφαλισθεί η απρόσκοπτη πρόσβαση των ασθενών σε θεραπείες που θα τους προσφέρουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Από πλευράς της, η κυρία Ανδρούλα Ελευθερίου, Εκτελεστική Διευθύντρια της Διεθνούς Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας, αναφέρθηκε στο μεγάλο πρόβλημα της ανεπάρκειας αίματος για την κάλυψη των θαλασσαιμικών ασθενών που εξαρτώνται από τις μεταγγίσεις, με αποτέλεσμα ποσοστό 40% εξ αυτών να υποθεραπεύονται.
Αναφερόμενη στην ανεκπλήρωτη έως τώρα ανάγκη για μια επιτυχημένη στρατηγική διαχείρισης αποθεμάτων αίματος, παρουσίασε την Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία “Blood & Beyond”, η οποία έχει αναπτυχθεί και χρηματοδοτηθεί από τη φαρμακευτική εταιρεία Celgene, που πλέον ανήκει στη Bristol Myers Squibb.
Όραμα και στόχος της πρωτοβουλίας “Blood & Beyond” είναι η επίτευξη μιας ευρωπαϊκά συντονισμένης διαχείρισης του διαθέσιμου αίματος και των προϊόντων του, ώστε να καλυφθεί το κενό μεταξύ ανάγκης και προσφοράς.
Για τον σκοπό αυτό, δημιουργείται ένα δίκτυο ειδικών με προτεραιότητα την αναθεώρηση και επικαιροποίηση του νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου στην Ευρώπη, την αναζήτηση νέων λύσεων και την ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών μέσω της έρευνας, καθώς και τη διευκόλυνση της πρόσβασης των ασθενών σε αυτές τις καινοτόμες θεραπείες που μειώνουν την ανάγκη συχνών μεταγγίσεων συμβάλλοντας στην καλύτερη διαχείριση των αποθεμάτων αίματος και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των εξαρτώμενων από μεταγγίσεις ασθενών.
Στη συνέχεια, ο κ. Γιώργος Τσιακαλάκης, Διευθυντής της Ένωσης Ασθενών Ελλάδος ανέλυσε τους λόγους για τους οποίους παρατηρείται σήμερα ανεπάρκεια αίματος, υπογραμμίζοντας τα απογοητευτικά ποσοστά εθελοντών αιμοδοτών στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πρόσφατα έρευνα σε ευρωπαϊκό πληθυσμό, ποσοστό 90% των ατόμων που πληρούν τις προϋποθέσεις για αιμοδοσία δεν το πράττουν.
Ο κ. Τσιακαλάκης παρουσίασε επίσης προτάσεις για την υλοποίηση μιας ολιστικής στρατηγικής για τη βέλτιστη διαχείριση του αίματος, εντός και εκτός του πλαισίου των μεταγγίσεων. Ως κύριο άξονα πρότεινε την καθιέρωση και υποστήριξη αυτής της προσπάθειας με κατευθυντήριες οδηγίες και νομοθετικό πλαίσιο σε Ελλάδα και Ευρώπη, την εστίαση στην εκπαίδευση των ενδιαφερομένων και τη δημιουργία δομών που θα επιτρέψουν αποτελεσματικότερη προσφορά αίματος στο μέλλον.
Από την πλευρά της, η κ. Βάνα Μυρίλλα, Γενική Γραμματέας ΔΣ ΠΑ.Σ.ΠΑ.ΜΑ (Πανελλήνιος Σύλλογος Πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο), ανέλυσε τις προκλήσεις με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι οι τακτικά μεταγγιζόμενοι ασθενείς με θαλασσαιμία στην Ελλάδα και έχουν εμφανή αντίκτυπο στην υγεία, την ψυχολογία, αλλά και την κοινωνική ζωή τους.
Συγκεκριμένα, εξήγησε πως η μετάγγιση αίματος συνιστά μία διαδικασία απαιτητική, τόσο σε ό,τι αφορά στη συλλογή ποιοτικά κατάλληλου και ποσοτικά επαρκούς αίματος, όσο και στην εφαρμογή της.
Παράλληλα, η ανάπτυξη αντισωμάτων από την πλευρά των πασχόντων που δυσχεραίνει την ανεύρεση συμβατού δότη, η ανάδυση νέων νοσημάτων, η γήρανση του πληθυσμού, η αδυναμία αναδιάρθρωσης υποδομών για τη διαχείριση του αίματος και, φυσικά, η τρέχουσα πανδημία, δημιουργούν πρόσθετα εμπόδια στη θεραπεία των ασθενών.
Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, πρότεινε τη διαμόρφωση ενός Ενιαίου Συστήματος Αίματος σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι πρέπει να βελτιωθεί η προσβασιμότητα των ασθενών στις νέες θεραπείες που μειώνουν τη συχνότητα των μεταγγίσεων. Ακόμη τόνισε την αναγκαιότητα ανεύρεσης λύσεων για την αντιμετώπιση των έκτακτων προβλημάτων που έχει επιφέρει η πανδημία.
