Τριπλασιάστηκαν οι ακρωτηριασμοί διαβητικού ποδιού στην πανδημία του Covid-19.

0
47

Κάθε 30 δευτερόλεπτα ακρωτηριάζεται το πόδι ενός ασθενή με σακχαρώδη διαβήτη, ενώ περίπου 40-60 εκατομμύρια άτομα με Διαβήτη σε όλο τον κόσμο εμφανίζουν την πάθηση του Διαβητικού Ποδιού. 

Στην Ελλάδα 50.000 περίπου άτομα με Διαβήτη εμφανίζουν έλκος στα πόδια και γίνονται 2.000 -3.000 ακρωτηριασμοί το χρόνο που εκτός από κοινωνικό έχουν και ένα δυσβάστακτο οικονομικό βάρος καθώς κάθε ακρωτηριασμός κοστίζει έως 30.000 έως και 60.000 ευρώ.

Δυστυχώς την περίοδο της πανδημίας –COVID-19,που διανύουμε  έχει αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των ακρωτηριασμών. Στοιχεία από Ευρωπαϊκές χώρες αναφέρουν έως και τριπλασιασμό των ακρωτηριασμών των κάτω άκρων (Ιταλία).

Τα παραπάνω στοιχεία-σοκ αναφέρουν ο Χρήστος Μανές, Εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Παγκόσμια Ομάδα Εργασίας για το Διαβητικό Πόδι, Πρόεδρος Εταιρείας Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού (Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π.), και ο  Νικόλαος Τεντολούρης Καθηγητής Παθολογίας, Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ & Διαβητολογικό Κέντρο, Γ.Ν.Α. «Λαϊκό», στο πλαίσιο της εβδομάδας Διαβητικού Ποδιού ( 8-14 Νοέμβριου) με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά του Διαβήτη.

Το διαβητικό πόδι και οι ακρωτηριασμοί                  

Η πιο σοβαρή επιπλοκή που οδηγεί στον ακρωτηριασμό του κάτω άκρου είναι το έλκος (πληγή) ή γάγγραινα.

Τα διαβητικά έλκη των κάτω άκρων θεωρούνται ως το προστάδιο του ακρωτηριασμού, διότι έχει βρεθεί σε μελέτες ότι σε 80% των ακρωτηριασμών προηγείται η εμφάνιση ενός έλκους.

Η νευροπάθεια που θεωρείται ο πιο σημαντικός παράγοντας στην δημιουργία του έλκους παρουσιάζεται στο 30% των ατόμων με Διαβήτη, δηλαδή  250 – 300.000 άτομα στην Ελλάδα εμφανίζουν την επιπλοκή αυτή.

Με την εμφάνιση της χάνεται προοδευτικά η προστατευτική αίσθηση του πόνου, με αποτέλεσμα το σκέλος του διαβητικού ασθενούς να μην πονάει όταν κάποιο αιχμηρό αντικείμενο ή θερμό ερέθισμα του προκαλέσουν μια πληγή με επακόλουθη  βλάβη στους ιστούς (μύες και οστά) που εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα τότε ο ακρωτηριασμός είναι αναπόφευκτος.

Επίσης στην Ελλάδα το 15-20% (150.000-200.000) των ατόμων με Διαβήτη εμφανίζουν περιφερική αρτηριοπάθεια. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της επιπλοκής αυτής είναι ο πόνος κατά την βάδιση  στην κνήμη, που υποχωρεί με την ανάπαυση ασθενών.

Εάν σκουρύνει ή μαυρίσει το χρώμα του ποδιού, υπάρχει συνήθως  η παραπάνω επιπλοκή, δηλαδή απόφραξη των αρτηριών που φέρνουν το αίμα στα κάτω άκρα.

Το άκρο που δεν αιματώνεται, νεκρώνεται, ολόκληρο ή κάποια δάκτυλα. Ενίοτε η άμεση παρέμβαση που θα ανοίξει την απόφραξη και θα αποκαταστήσει την κυκλοφορία του αίματος σώζει το πόδι.

 Δυσβάστακτο οικονομικό βάρος

Εκτός από το μεγάλο κοινωνικό κόστος  του διαβητικού ποδιού τεράστιο είναι και το οικονομικό κόστος και μάλιστα σύμφωνα με τις προβλέψεις ειδικών επιστημόνων στην Ευρώπη, αναμένεται σύντομα να γίνει δυσβάστακτο για όλα τα Συστήματα Υγείας, αν δε ληφθούν μέτρα πρόληψης και περιορισμού των ακρωτηριασμών παγκοσμίως.

Στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι το άμεσο ετήσιο κόστος ανά ασθενή με διαβητικό πόδι είναι περίπου 6.143 ευρώ, χωρίς να υπολογίζεται το έμμεσο, δηλαδή η ανικανότητα για εργασία, η επιβάρυνση της οικογενείας κ.τ.λ. Την ίδια ώρα το κόστος θεραπείας του απλού διαβητικού ασθενούς είναι 5 φορές μικρότερο, δηλαδή 1.299 ευρώ. Το συνολικό ετήσιο κόστος από τα έλκη στη χώρα μας ανέρχεται στα 300 εκατομμύρια ευρώ.

Ταυτόχρονα, ο ακρωτηριασμός ενός κάτω άκρου (από το γόνατο και κάτω) στοιχίζει περίπου 30.000 – 60.000 ευρώ, τη στιγμή που κάθε χρόνο πραγματοποιούνται σε ελληνικό έδαφος περίπου 2.000 – 3.000 ακρωτηριασμοί. Οι συνολικές ετήσιες δαπάνες του διαβητικού ποδιού χωρίς ακρωτηριασμό ανέρχονται σε 200-250 εκατομμύρια ευρώ.

Οδηγίες για την πρόληψη

 -Αποφεύγουμε να   περπατάμε ξυπόλυτοι.

-Ελέγχουμε κάθε βράδυ τα πόδια μας για μικροαμυχές, πληγές ή αλλαγή του χρώματος των δακτύλων.

-Ελέγχουμε τα παπούτσια μας  αν υπάρχει κάποια ραφή ή κάποιο καρφάκι που μπορεί να προκαλέσει τραύμα.

-Αποφεύγουμε να πλησιάζουμε τα πόδια σε θερμαντικά σώματα (υπάρχει κίνδυνος εγκαυμάτων). Αν τα πέλματα είναι ξηρά χρησιμοποιούμε ειδικούς αφρούς, όχι βαζελίνη.

-Κόβουμε τα νύχια σε ευθεία γραμμή ώστε να μην υπάρχουν αιχμές που τραυματίζουν τα πόδια μας.

-Δεν αφαιρούμε τους κάλους μόνοι μας. Απευθυνόμαστε πάντα σε εξειδικευμένο προσωπικό.

Φυσικά επικοινωνούμε άμεσα με τον γιατρό σε κάθε ύποπτη βλάβη, ιδιαίτερα την περίοδο αυτή της πανδημίας!